Dompelpompen versus zelfaanzuigende rioolwaterpompen: industriële voor-, nadelen en selectiegids

Onderdompelbaar of zelfaanzuigend: pas de pomp eerst aan de natte put aan

De snelste manier om te kiezen tussen een riooldompelpomp en een zelfaanzuigende rioolpomp is door de stationsindeling te lezen. Als de waaier in de vloeistof kan zitten, geeft een dompelpomp meestal het eenvoudigere hydraulische pad, met ondergelopen zuigkracht en geen lange zuigleiding. Als de motor droog moet blijven en de vloeistof uit een carter moet worden getild, verdient een zelfaanzuigende pomp meestal ruimte, zelfs als de zuigleiding en de aanzuigkamer werk toevoegen.

Voor de riolering is “voor- en nadelen” geen algemene scorekaart. Dezelfde dompelpomp kan uitstekend werken in een gemeentelijke natte put en onhandig in een droge kamer met een lange zuigleiding. Een zelfaanzuigende pomp kan een onderhoudsvriendelijke keuze zijn bij een retrofit en een slechte keuze als de opvoerhoogte te hoog is, de aanzuigleiding lucht lekt of de vaste stoffen te vezelig zijn voor de doorgang van de waaier. De beslissing moet beginnen met vier feiten: waar de vloeistof zit, hoeveel lift de lay-out nodig heeft, welke vaste stoffen er moeten passeren en wie de pomp zal onderhouden.

Vergelijkingstabel: wat er verandert tussen de twee ontwerpen

Gebruik deze tabel als hulpmiddel voor vroege screening. Het is geen vervanging voor een berekening van het werkpunt, maar laat zien waar de twee ontwerpen van rioolpompen verschillende installatie-, bedienings- en servicerisico's met zich meebrengen.

Dompelpompen voor afvalwater: voor- en nadelen in echte stations

Een dompelpomp voor afvalwater plaatst de motor en waaier in de vloeistof. Dat ene feit bepaalt de meeste voordelen en de meeste servicerisico's. De pomp wordt gekoeld door de omringende vloeistof, de waaier heeft een overstroomde zuigkracht en het station heeft geen lange zuigleiding nodig. Hetzelfde feit betekent ook dat elke afdichting, kabelinvoer en hijsopstelling deel uitmaakt van het natte putbetrouwbaarheidsplan.

Waar onderwater wint

• Compacte stationsindeling: de natte put kan kleiner zijn omdat er geen droge kamer en geen lange zuigleiding is. Dit is van belang bij gemeentelijke upgrades waar de civiele ruimte beperkt is.
• Overstroomde zuiging: de waaier bevindt zich onder het vloeistofoppervlak, waardoor de pomp minder gevoelig is voor luchtlekken in de zuigleiding dan een zelfaanzuigende unit.
• Hoge instroomcontrole: dompelpompen zijn verkrijgbaar in een groot debietbereik en kunnen worden gecombineerd met geleiderails, vlotterbedieningen en aandrijvingen met variabele frequentie.
• Lager zuigverlies: zonder zuigleiding is het hydraulische traject kort. Dat kan de efficiëntie verbeteren en de kans op luchtinsluiting verkleinen.
• Goede pasvorm voor natte putten: gemeentelijk rioolwater, regenwater, industriële voorbehandeling en opvoerstations maken vaak gebruik van onderdompelbare voorzieningen omdat de pomp in de vloeistof kan worden neergelaten en voor onderhoud kan worden opgetild.

Waar onderdompeling kosten met zich meebrengt

• Onderhoud van natte putten: Elke inspectie betekent het optillen van de pomp, het hanteren van de kabel en het werken boven een open natte put. Veiligheidsplanning is belangrijk.
• Afdichtings- en kabelrisico: binnendringend vocht via kabelwartels, defecte afdichtingen en slijtage zijn veel voorkomende onderhoudsoorzaken. Een goed beveiligingsrelais is niet optioneel.
• Koeling is afhankelijk van vloeistof: sommige modellen hebben een koelmantel of minimale onderdompeling nodig. Door de pomp op een laag niveau te laten draaien, kan de levensduur van de motor en de afdichtingen worden verkort.
• Verstoppingsrisico: vezelige vaste stoffen, doekjes en vezelachtig materiaal kunnen zich rond een waaier met lage doorlaat wikkelen. Het ontwerp van de waaier en het slakkenhuis zijn belangrijker dan het motorvermogen.
• Tillen en toegang: Grote dompelpompen hebben adequate hijsapparatuur, geleiderails en een onderhoudsplan nodig. Een pomp die moeilijk te verwijderen is, blijft te lang in de put.

Voor industrieel afvalwater met vodden, zand en variabele instroom moet de pompselectie beginnen met het spiraalvormige doorgangs- en waaiertype, en niet met het typeplaatje van de motor. Een industriële rioolwaterzuiveringspomp kan een vortex- of halfopen waaier gebruiken om wikkelen te verminderen, maar de wisselwerking is vaak een lagere efficiëntie op hetzelfde werkpunt. De juiste keuze hangt af van het feit of het station wordt bestuurd door vaste stoffen of door stroming.

WQ-serie dompelbare afvalwaterpomp voor nat gebruik Geïntegreerde motor-en-pomp-rioolpomp voor vaste stoffen en lange vezels; het afdichtingsontwerp en de installatierichtlijnen maken het de moeite waard om te controleren op natte putservice. Bekijk Product →

De afvalwaterdompelpomp uit de WQ-serie is een praktisch referentiepunt voor natte putservice. Controleer bij het beoordelen van een model de vrije doorgang, de opvoerhoogtecurve, de minimale onderdompeling, de kabellengte, de afdichtingsopstelling en of de installatie een geleiderail of een draagbare koppeling nodig heeft. Deze details bepalen of de pomp zich gedraagt ​​als een compacte stationoplossing of een frequente hijsklus wordt.

Zelfaanzuigende rioolpompen: voor- en nadelen boven de natte put

Een zelfaanzuigende rioolpomp houdt de motor droog en gebruikt een aanzuigkamer om lucht uit de zuigleiding te verwijderen voordat het normale pompen begint. Deze opstelling is handig wanneer het vloeistofniveau zich onder de pomp bevindt, wanneer de natte put diep is of wanneer toegang voor onderhoud tot de motor prioriteit heeft. De kosten zijn dat de zuigleiding onderdeel wordt van de machine: elke verbinding, klep en pakking kan de aanzuiging beïnvloeden.

Waar zelfaanzuiging wint

• Droge motortoegang: lagers, afdichtingen en motorverbindingen kunnen worden geïnspecteerd zonder een pomp uit een natte put te tillen.
• Zuigkrachtvermogen: de pomp kan boven het vloeistofniveau worden geïnstalleerd, wat helpt bij retrofits, tijdelijke stations en locaties met beperkte natte putruimte.
• Onderhoudsgemak: veel onderhoudstaken kunnen in een droge kamer worden uitgevoerd. Dat kan het werk in besloten ruimtes verminderen en het opsporen van fouten versnellen.
• Stabiele elektrische locatie: de motor is niet ondergedompeld, dus kabel- en terminalbescherming kan bij sommige stationontwerpen eenvoudiger zijn.
• Geschikt voor overstromings- en overdrachtsbelasting: draagbare of op een skid gemonteerde zelfaanzuigende pompen zijn gebruikelijk bij nooddrainage, bypass-pompen en ontwatering van constructies.

Waar zelfaanzuiging kosten met zich meebrengt

• Aanzuigtijd: de pomp moet lucht uit de zuigleiding afvoeren. Een versleten klep, een losse verbinding of een droge aanzuigkamer kunnen van een korte start een lange start maken.
• Zuigleidingverliezen: elke elleboog, zeef en klep vermindert de beschikbare NPSH. Een pomp kan mechanisch in orde zijn en toch caviteren omdat de zuigleiding slecht is aangelegd.
• Risico van voetklep en terugslagklep: een lekkende voetklep kan ervoor zorgen dat de zuigleiding tussen de starts leegloopt. Dat verlengt de aanzuigtijd en kan herhaaldelijk drooglopen veroorzaken.
• Voetafdruk en civiele kosten: de droge kamer, de zuigleiding en het toegangsplatform voegen civiele werkzaamheden toe die een onderwaterstation kan vermijden.
• Afdichtingsrisico tijdens het primen: de mechanische asafdichting kan gedurende een korte periode zonder volledige vloeibare smering draaien. Een goede aanzuigcontrole en een vloeistofniveauvergrendeling zijn belangrijk.

Vezelige vaste stoffen veranderen de waaierkeuze. Een standaard zelfaanzuigende pomp kan een bol van een bepaalde grootte passeren, maar toch de doekjes, vezels of vodden verstoppen. EEN zware zelfaanzuigende afvalpomp maakt gebruik van een grotere doorgang, een robuuster rotorblad en slijtvaste materialen om dat risico aan te pakken, maar de koper moet nog steeds het werkelijke profiel van de vaste stoffen controleren in plaats van te vertrouwen op een enkel getal voor de diameter van de vaste stoffen.

WFB-afdichtingsvrije zelfaanzuigende pompserie Afdichtingsvrije zelfaanzuigende serie met een hefhoogte tot 7,0 m en meerdere materialen; nuttig waar droge motortoegang en verminderde blootstelling aan afdichtingen van belang zijn. Bekijk Product →

De WFB afdichtingsloze zelfaanzuigende pomp is relevant wanneer het proces droge motortoegang en verminderde blootstelling aan afdichtingen vereist. De omschrijving ‘afdichtingsvrij’ mag niet worden gelezen als ‘onderhoudsvrij’. Het verlegt de aandacht naar de aanzuigkamer, de waaierspeling, de zuigleiding en de besturingslogica die drooglopen voorkomt. Bij de riolering bepalen deze details vaak meer de betrouwbaarheid dan alleen het pomphuis.

Behandeling van vaste stoffen: de eerste echte afscheider

Twee pompen met dezelfde afvoergrootte kunnen zich bij dezelfde rioolbelasting heel verschillend gedragen. Het verschil zit meestal in de waaier- en slakkenhuisdoorgang, niet in de flensmaat. Een pomp die geschikt is voor een grote bol kan na een lange veegbeweging nog steeds defect raken. Een pomp die geschikt is voor een kleinere bol kan schoon werken als de waaier een sterke vegende werking creëert en het station een goede snelheid heeft.

Vraag bij een rioolstation naar het vastestofprofiel: gemiddelde maat, maximale maat, vezelgehalte, gritgehalte en de aanwezigheid van zand of grind. Vraag vervolgens hoe de waaier zich gedraagt ​​als de pomp tegen een gedeeltelijk geblokkeerde doorgang start. Een pomp die tijdens het draaien een vaste stof kan passeren, kan na een weekend met laag debiet en bezinking nog steeds moeite hebben om te starten.

Zuighoogte, NPSH en priming: waar de lay-out de brochuregegevens overtreft

Dompelpompen en zelfaanzuigende pompen worden vaak alleen op de opvoerhoogte en debiet vergeleken. Die vergelijking is onvolledig. Een zelfaanzuigende pomp kan op de testbank een sterke curve vertonen en ter plaatse toch ondermaats presteren omdat de zuigleiding meer druk verliest dan verwacht. Een dompelpomp kan bij hetzelfde werkpunt een lager rendement vertonen, maar een stabieler rendement leveren omdat de waaier onder water staat en het aanzuigtraject kort is.

Het onderstaande diagram is een relatief screeninghulpmiddel en geen garantie. Het laat zien waarom dezelfde dienst verschillende risicoprofielen kan opleveren als de stationsindeling verandert.

Voor een zelfaanzuigende afvalwaterpomp berekent u de zuighoogte met de vloeistof op het laagste bedrijfsniveau, niet op het normale niveau. Voeg daarbij de wrijving van de zuigleiding, het zeefverlies, het elleboogverlies en eventueel klepverlies. Vergelijk het resultaat vervolgens met de NPSH-behoefte van de pomp bij het maximale verwachte debiet. Als de marge klein is, kan een grotere zuigleiding of een andere stationsindeling effectiever zijn dan een grotere pomp.

Controleer bij een dompelpomp de minimale onderdompeling en de laagniveauregeling. Een pomp die op normaal niveau hydraulisch onder water wordt gezet, kan op een laag niveau nog steeds lucht aanzuigen als de natte put een draaikolk veroorzaakt. Schotten, correcte stopniveaus en goede instroomcontrole maken deel uit van de pompselectie, en niet van later toegevoegde accessoires.

Installatie, onderhoud en downtime: de kosten die later zichtbaar worden

De aankoopprijs is slechts het eerste getal. De hogere kosten komen vaak tot uiting in de hijsfrequentie, werk in besloten ruimtes, vervanging van afdichtingen en productieonderbreking. Een onderwaterstation kan compact en kosteneffectief zijn om te bouwen, maar er is een geloofwaardig plan voor nodig om een ​​zware pomp uit een natte put te tillen. Een zelfaanzuigend station kan gemakkelijker te inspecteren zijn, maar het heeft een droge kamer, een zuigleiding en een aanzuigsysteem nodig dat wordt onderhouden.

Voor verticale natte putopstellingen kan een verticale rioolwaterpomp met meerdere aanzuigingen het vloeroppervlak verkleinen en de zuigomstandigheden in diepe putten verbeteren. Het is geen universele vervanging voor beide ontwerpen, maar het kan een nuttige middenoptie zijn wanneer het station een verticale opstelling en een betere verwerking van vaste stoffen nodig heeft dan een standaard dompelpomp.

SLPWDL Verticale afvalwaterpomp met meerdere zuigingen Verticale meerzuigende rioolwaterpomp met grootkanaalwaaier; nuttig in diepe putten waar minder vloeroppervlak en de verwerking van vaste stoffen prioriteit hebben. Bekijk Product →

In onze fabriek bestrijkt het testplatform pompdiameters van Φ32 tot Φ1200 mm, motorvermogen van 1,1 tot 1200 kW en spanningen van 380 V tot 10 kV. Dat bereik is van belang omdat een rioolpomp op het beoogde werkpunt moet worden gecontroleerd, en niet alleen op een enkel nominaal punt. Een prestatietest in de fabriek en een duidelijke beoordeling van de curve kunnen uitwijzen of de geselecteerde waaiertrim, snelheid en motor overeenkomen met het station.

Energie- en bedrijfskosten: vergelijk het hele station

Energievergelijkingen zijn vaak misleidend als ze alleen de pompefficiëntie op het beste moment vergelijken. Afvalwaterpompen werken zelden op één vaste toestand. Regengebeurtenissen, infiltratie, variabele instroom en gesmoorde afvoer verplaatsen het werkpunt. Een pomp met een uitstekend piekrendement kan meer energie verbruiken als hij het grootste deel van het jaar ver van dat punt blijft draaien.

Een aandrijving met variabele frequentie kan de deellastregeling voor beide ontwerpen verbeteren, maar corrigeert niet een slecht aanzuigontwerp of een te kleine zuigleiding. De aandrijving verschuift het werkpunt; er wordt geen lucht uit de zuigleiding verwijderd. Voor zelfaanzuigende pompen moet de regelvolgorde een aanzuigperiode en een controle van het vloeistofniveau omvatten voordat de pomp op volle snelheid mag draaien.

Selectiematrix per toepassing

De juiste keuze hangt af van de toepassing en niet van een voorkeur voor één pomptype. De onderstaande matrix geeft een startpunt voor discussie, waarna het werkpunt en het vastestofprofiel moeten worden bevestigd.

Fabriekscontroles voordat de pomp wordt verzonden

Een rioolpomp moet de fabriek verlaten met meer dan alleen een typeplaatje. De prestatiecurve, waaiertrim, afdichtingsopstelling en motorbescherming moeten worden gecontroleerd aan de hand van de overeengekomen belasting. Voor een station met variabele instroom moet de beoordeling de uiteinden van de curve met laag debiet en hoog debiet omvatten, en niet alleen het ontwerppunt.

• Bevestig de opvoerhoogtecurve bij de geselecteerde waaierdiameter en snelheid.
• Controleer het vermogen bij het maximale verwachte debiet om overbelasting van de motor te voorkomen.
• Bekijk de NPSH-marge voor de daadwerkelijke aanzuigindeling, vooral voor zelfaanzuigende pompen.
• Bevestig de vrije doorgang en het waaiertype tegen het vaste-stofprofiel.
• Inspecteer de afdichting, kabelinvoer, pakkingen en verf voor de locatieomgeving.
• Voer een prestatietest uit en noteer stroom, opvoerhoogte, vermogen, efficiëntie en trillingen, indien van toepassing.

Onze twee productiebases beslaan bijna 60.000 m², met zes moderne productieateliers, twee assemblagewerkplaatsen, één speciale testwerkplaats en meer dan 160 sets bewerkingsapparatuur. Het testplatform is handig voor grote riolerings- en drainageprojecten omdat het de pomp in staat stelt om over het beoogde bereik te controleren in plaats van alleen op een cataloguspunt. Samenwerking met universitaire onderzoeksteams op het gebied van vloeistoftechnologie ondersteunt ook de ontwikkeling van waaiers en hydraulische systemen voor verschillende riolerings- en afvalwatertaken.

Veelgestelde vragen

Zijn dompelpompen altijd beter voor rioolwater?

Nee. Dompelpompen zijn vaak beter als het station een natte put, ondergelopen zuigkracht en beperkte civiele ruimte heeft. Zelfaanzuigende pompen zijn vaak beter wanneer de motor droog moet blijven, de vloeistof moet worden opgetild of toegang voor onderhoud een prioriteit is.

Welk ontwerp kan beter omgaan met vaste stoffen?

Geen van beide ontwerpen is automatisch beter. Het hanteren van vaste stoffen is afhankelijk van de waaier, de slakkenhuisdoorgang en de materialen. Een vortex-dompelpomp kan goed met vodden omgaan, terwijl een zelfaanzuigende afvalpomp groter vuil kan verwerken. Het vastestofprofiel moet worden afgestemd op de daadwerkelijke doorgang.

Kan een zelfaanzuigende rioolpomp drooglopen?

Dat zou niet moeten. De motor is droog, maar de mechanische afdichting en de aanzuigkamer hebben nog steeds vloeistof nodig. Een droogloop kan de afdichting beschadigen, de temperatuur verhogen en de betrouwbaarheid van het aanzuigen verminderen. Vloeistofniveauregeling en een aanzuigtimer zijn basisbeschermingen.

Waarom verliest een zelfaanzuigende pomp zijn capaciteit?

Veelvoorkomende oorzaken zijn onder meer een lekkende voetklep, lucht die binnendringt via een zuigverbinding, een droge aanzuigkamer, een versleten afdichting of een zuigleiding die na uitschakeling terugloopt. Controleer de zuigleiding voordat u de pomp vervangt.

Hebben onderwaterdompelpompen een droge put nodig?

Nee. Ze zijn ontworpen om in de vloeistof te zitten, meestal in een natte put met geleiderails of een draagbare koppeling. Het station heeft nog steeds behoefte aan een veilige hijsvoorziening en een besturingssysteem dat beschermt tegen laag niveau en drooglopen.

Welke zuighoogte kan een zelfaanzuigende rioolpomp aan?

Er bestaat geen universeel figuur. De limiet hangt af van de NPSH-vereiste van de pomp, de vloeistoftemperatuur, de hoogte, de wrijving van de zuigleiding en de staat van de kleppen. Een theoretische lift van 8 m is geen praktisch doel als de lijnverliezen en de NPSH-marge slecht zijn.

Welke pomp is goedkoper in onderhoud?

Het hangt af van de toegang en de foutmodus. Een zelfaanzuigende pomp kan gemakkelijker te inspecteren zijn omdat de motor droog is. Een dompelpomp kan lagere civiele kosten hebben, maar een grotere hefkracht. Vergelijk de kosten van routine-inspectie, vervanging van afdichtingen, verwijdering van verstoppingen en uitvaltijd voor het daadwerkelijke station.

Wanneer moet een verticale rioolpomp worden overwogen?

Een verticale opstelling met meerdere zuigingen of lange schachten kan nuttig zijn in diepe putten waar de vloerruimte beperkt is of waar een verticale installatie de zuigkracht verbetert. Er is nog steeds een duidelijk onderhoudsplan nodig voor het hijsen, de asuitlijning en de lagerinspectie.

Welke informatie is nodig voor een betrouwbare offerte?

Geef het vloeistoftype, de temperatuur, de pH, de grootte van de vaste stoffen en het vezelgehalte, debietbereik, opvoerhoogte, aanzuigindeling, spanning, frequentie, regelmethode, installatiediepte en beschikbare onderhoudstoegang op. Een offerte die uitsluitend op flow en opvoerhoogte is gebaseerd, zal waarschijnlijk het echte selectierisico missen.

Hoe kan verstopping in beide ontwerpen worden verminderd?

Pas de waaier aan de vaste stoffen aan, handhaaf voldoende snelheid in de afvoerleiding, voorkom bezinking bij laag debiet, gebruik een geschikte controlevolgorde en zorg voor toegang voor inspectie. Een grotere pomp vermindert niet altijd verstopping; de doorgang en de vorm van de waaier zijn belangrijker.